Kinderwens

EEB LASTIG BEGIN.

Mijn kinderwens is nooit heel sterk geweest. Ik was nooit tevreden met mezelf en moeder gevoelens had ik niet. Tot mijn 23e ongeveer. Ineens was daar zo’n omslag; een gezinnetje, dat leek me fantastisch. 
Een paar maand na onze bruiloft besloten we mijn spiraal te laten verwijderen en er voor te gaan. 

Maar in plaats van romantisch ‘proberen’ werd ik onzeker omdat mijn menstruatie na 2 maand nog niet op gang was gekomen. Ik kreeg allerlei klachten (haargroei op plaatsen waar je het niet verwacht, stemmingswisselingen, krampen, gewichtstoename, acne).Na heel wat aandringen bij mijn huisarts en een echo kreeg ik de diagnose PCOS. De huisarts was hard: val eerst maar af, want je bent veel te zwaar. Ik kreeg een verwijzing naar een diëtiste. Zo eentje die zelf op 3 sla blaadjes leeft en verwacht dat anderen dat ook kunnen. Zowel mijn huisarts als diëtiste toonden weinig begrip voor de situatie en het ziektebeeld. Ik moest het maar uitzoeken. Op eigen houtje viel ik enkele kilo’s af, maar mijn cyclus bleef onregelmatig en soms zelfs langere tijd uit. 

Ergens bleven we twijfelen of dit wel de hele reden was dat we geen positieve test kregen. We besloten zo’n thuistest voor de kwaliteit van het zaad te doen en deze was wel een beetje teleurstellend, licht uitgedrukt dan he. We probeerden onszelf voor te houden dat het niet betrouwbaar was, maar het bleef knagen. Robin liet zich testen via zijn eigen huisarts en de uitslag was pijnlijk; bijna geen beweeglijke spermacellen en de cellen die er wel waren zwommen een random kant op. Ook een tweede test bleek heel negatief. Dit had grote invloed op ons allebei, maar ook onze blik op de toekomst.

Met dit resultaat gingen we naar mijn huisarts, want alleen een vrouw kan blijkbaar doorverwezen worden naar de fertiliteitsafdeling. Plotseling was mijn huisarts meelevend en wilde ons doorverwijzen. Het ‘probleem’ lag ineens niet meer bij mij, volgens hem. Nou zo zagen wij het niet.

2 Maanden later zaten we in het UMCG. Hier konden we het snelste terecht in een ziekenhuis waar we vertrouwen in hadden. 

Het begin van een lange medische reis.