Annemiek. Partner. Moeder. Werknemer. Dierenmama. Huisvrouw?
31 jaar loop ik nu rond op deze aardbol. Mijn man, Robin, ken ik al van jongs af aan, maar de vonk sloeg pas over toen ik 18 was. Al snel werden we een setje, werd het serieus, woonden we samen en toen ik 24 was trouwden we in onze achtertuin.
Ondertussen wonen we hier al 9 jaar en zijn we 2 dochters, 2 katten, 2 honden, schapen en kippen rijker. Huisje, boompje, beestje. En depressie.
De weg er naar toe is hobbelig en lang geweest. We bleken sterk verminderd vruchtbaar te zijn. Na 4 jaar ziekenhuis in en uit, kliniek bezoekjes, hormonen innemen, miskramen en echo’s raakte ik zwanger van Noëlle. Een lange, pijnlijke zwangerschap en bevalling later konden we dan eindelijk genieten van ons gezinnetje. En omdat we zolang hadden gewacht op de eerste besloten we al zo snel als kon voor de tweede te gaan met het idee stel je voor dat het weer zolang gaat duren. Verrassing: 10 maand na de bevalling was ik zwanger van Esmé. Een shock. Moeilijk te accepteren. Maar oh, wat waren we blij!
Na wederom een lange en pijnlijke zwangerschap en bevalling was daar ons tweede prinsesje: Esmé. Na een week op de neonatologie mochten we thuis verder gaat genieten van ons gegroeide gezinnetje.
En toen bleef dat genieten uit. Echt uit. Daarvoor in de plaats werd ik boos. Chaotisch. Overprikkeld. Oververmoeid.
Mindful motherhood. Het klinkt zweverig, vind ik. Maar eigenlijk is het dat helemaal niet. Het is het iets waar ik voor wil gaan. Voor wil staan. En als er dan maar 1 persoon is die zichzelf hierheen herkend, gezien of gesteund voelt, vind ik dat al ontzettend fijn.
In de reguliere zorg wordt er vaak gezegd dat het psychosociale aspect erg belangrijk is. Binnen de fertiliteitszorg en verloskunde wordt het veelal benoemd in de brochures. Echter is het niet mijn ervaring in de praktijk dat hier genoeg aandacht voor is.
Moederschap is niet makkelijk. Het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Soms is het donker, som zelfs pikzwart. En ook al heb je een lange weg afgelegd om te komen waar je staat, dan hoef je nog niet altijd alleen maar blij, positief en ‘roze’ te zijn. Want zo is het leven nu eenmaal niet. Het is best eens ruk of zwaar en dat mag gezegd worden!
Voor de zekerheid wel een paar trigger warnings, want er heeft zich wel het een en ander afgespeeld:
- (in)Fertiliteit
- Miskramen
- Bloedingen
- Bevallingstrauma
- Postpartum depressie
- Postpartum angststoornis
- Suicidale gedachten
Mindful Motherhood 